Lefkas

Hallo,  mag ik me even aan jullie voorstellen ?
ik ben Kees van Hooijdonk, en woon in Noord Brabant. Zo vaak mogelijk op het water, als het even kan in een warm oord, met een bootje in de buurt.

"Lefkasman" op weg naar de dolfijnen bij Meganissi

Ik heb verschillende interesses, zoals paleontologie, berglopen in de mergelgrotten in Zuid Limburg en zwerven met mijn motorboot in de Zeeuwse Delta. Maar vooral paleontologie - het verzamelen van fossielen (versteende overblijfselen van dieren en planten die in een vroeger geologisch tijdperk hebben geleefd) en het bestuderen van het leven in de préhistorie - boeit mij het meest. Begonnen als fossielenverzamelaar die elk fossiel verzamelde, maar gaandeweg ben ik meer gespecialiceerd in de Pleistocene zoogdieren. Sinds de vondst van een calcaneus van de sabeltandtijger Homotherium helemaal in de ban van katachtige roofdieren. Ik ben o.a. lid van de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren. Dat is een vereniging waar amateur- en beroeps-paleontologen samen komen. Op deze wijze kun je als amateur je kennis uitbreiden door je contacten met de beroeps- paleontologen, terwijl die op hun beurt waardevolle informatie van amateurs krijgen over wat er zoal in het land gevonden wordt. Door deze wisselwerking krijg je ook makkelijker toegang tot bronnen en collecties in musea en universiteiten, waar je anders niet zo makkelijk bij zou kunnen komen. Zo was ik in de gelegenheid de skeletten van de sabeltandkatten Homotherium (universiteit Lyon) en Megantereon (NHM Basel), beide gevonden te Senèze, te bestuderen. Afgelopen zomer was ik in de gelegeheid om de paleontologische opgravingen in Senèze te bezoeken. De kennis en ervaring die je daarmee opdoet vertaalt zich weer in presentaties en publicaties. Ik vond het een eer als lid gevraagd te worden voor de KNVP (Kring Nederlandse Vertebraten Paleontologen) waar toch voornamelijk beroepspaleontologen lid van zijn."

Dé topstukken in mijn collectie zijn zonder meer de fossielen (waaronder een compleet hielbeen) van de sabeltandkat Homotherium. Niet alleen de zeldzaamheid van de fossielen, maar vooral ook de anatomische aanpassingen aan het gebruik van de sabeltanden maakt deze katachtige - en daarmee de fossielen ervan - zo bijzonder. Voor mij zijn alle fossielen waardevol: ze vertellen het verhaal van een vroeger leven. Soms kan je daar lekker over fantaseren, zoals die dag, 2 december 1999 toen ik op dezelfde middag zowel een bot van de sabeltandkat Homotherium als een kiesje van een jonge zuidelijke mammoet M. Meridionalis vond. Dan is de associatie al snel gelegd dat de kleine mammoet misschien wel ten prooi gevallen was aan de sabeltandkat.  

Afgelopen jaren is de nadruk van deze hobby meer en meer verschoven van verzamelen naar onderzoeken. Mijn collecties zijn op die manier een bron van informatie. Verschillende stukken zijn onderzocht in het Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden.  Maar, hoe uniek ook, Ik beschouw mijn collecties niet als eigendom maar eerder als gemeenschappelijk goed dat ik zo lang in bruikleen heb. Uiteindelijk zullen ze wel in een museum terechtkomen. En daar horen ze ook thuis

De auteur in het NHM Basel met een schedel van de sabeltandkat Megantereon cultridens